Τελευταία Νέα

Για τρίτη χρονιά φέτος συνεχίζει τη λειτουργία της η λέσχη ανάγνωσης της βιβλιοθήκης μας. Σκοπός μας είναι να φέρουμε σε επαφή ανθρώπους που αγαπούν το διάβασμα και θα ήθελαν να μοιραστούν την εμπειρία τους αυτή με άλλους.
Οι συναντήσεις γίνονται μια φορά το μήνα (συνήθως Δευτέρα ή Τετάρτη πριν τις διαλέξεις του Πανεπιστημίου). Όλοι μαζί επιλέγουμε το βιβλίο που θα διαβάσουμε, το οποίο ο καθένας προμηθεύεται μόνος του. Στο τέλος του μήνα συναντιόμαστε για ν’ ανταλλάξουμε τις απόψεις μας γύρω από το βιβλίο και να επιλέξουμε το επόμενο.

Το βιβλίο του Φεβρουαρίου

 

 Τα "Σταφύλια της οργής", το αδιαμφισβήτητο αριστούργημα του Τζων Στάινμπεκ, είναι η ιστορία των ταπεινών και καταφρονεμένων της Αμερικής στα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Με τις σοδειές τους κατεστραμμένες από παρατεταμένη ξηρασία και από θυελλώδεις ανέμους που κουβαλούσαν πυκνά σύννεφα από χώμα, ξεριζωμένοι από τα χωράφια τους λόγω της εισβολής των νέων καλλιεργητικών μεθόδων, χιλιάδες εξαθλιωμένοι αγρότες του αμερικανικού Νότου εγκαταλείπουν τις εστίες τους κατευθυνόμενοι προς τη Γη της Επαγγελίας, την Καλιφόρνια.

Με τα λιγοστά υπάρχοντά τους φορτωμένα σε σαραβαλιασμένα φορτηγάκια ζουν ένα ταξίδι ολωσδιόλου εφιαλτικό ελπίζοντας να βρουν δουλειά και ψωμί. Τις τύχες μιας από αυτές τις οικογένειες παρακολουθεί το μυθιστόρημα του Στάινμπεκ.

Για να αποδώσει όσο μπορούσε πιο ρεαλιστικά την εξιστόρηρή του, ο συγγραφέας έζησε για ένα διάστημα ανάμεσα σε αυτούς τους εσωτερικούς μετανάστες, οι οποίοι, φθάνοντας στον προορισμό τους, δεν άργησαν να αντιληφθούν ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως είχαν ελπίσει: τους περίμεναν η καχυποψία, η εχθρότητα, η αναδουλειά, η πείνα και η ανάλγητη συμπεριφορά των εργοδοτών και των εκπροσώπων του κράτους.


Το βιβλίο του Στάινμπεκ συζητήθηκε όσο κανένα άλλο στην εποχή του, με την ίδια ζέση επαινέθηκε και κατηγορήθηκε ("ένα μάτσο ψέματα" το είπαν και "κομμουνιστική προπαγάνδα"), πάντως απ' όλα όμως διαβάστηκε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της αμερικανικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Το βιβλίο του Ιανουαρίου

Μόνος στο Βερολίνο

 

 

Βερολίνο 1940. Τα γερμανικά στρατεύματα έχουν κατακτήσει τη Γαλλία και ο ναζισμός περνά μέρες δόξας. Πίσω όμως από τη θριαμβευτική πρόσοψη, κρύβονται η αθλιότητα και ο τρόμος. Σε μια λαϊκή πολυκατοικία της οδού Γιαμπλόνσκι, διώκτες και διωκόμενοι συγκατοικούν. Είναι η κυρία Ρόζενταλ, Εβραία, την οποία καταδίδουν (και καταληστεύουν) οι γείτονές της. Είναι ο Μπαλντούρ Περζίκε, ομαδάρχης της Χιτλερικής Νεολαίας που τρομοκρατεί την ίδια του την οικογένεια. Είναι οι Κβάνγκελ που, απελπισμένοι από τον θάνατο του γιου τους στο μέτωπο, διανέμουν προκηρύξεις εναντίον του Χίτλερ. Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια ο Φάλαντα περιγράφει την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτών, Εβραίων και μη, και την αντίσταση που πρόβαλαν στον ναζισμό κάποιοι -λίγοι- συνηθισμένοι άνθρωποι. Ο Πρίμο Λέβι χαρακτήρισε το "Μόνος στο Βερολίνο" ένα από τα ωραιότερα βιβλία για τη γερμανική αντίσταση κατά του ναζισμού.

Παρουσίαση του βιβλίου "Το απαραίτητο φως"

Το βιβλίο του Δεκεμβρίου

 

Δύο φίλοι, ο Χιλιανός συγγραφέας Λουίς Σεπούλβεδα και ο Αργεντινός φωτογράφος Ντανιέλ Μορτζίνσκι ξεκινούν ένα οδοιπορικό στον κοινό Νότο των χωρών τους, τη μυθική, αραιοκατοικημένη και ακόμα παρθένα γη της Παταγωνία. Από καπηλειό σε νεκροταφείο, από υποστατικό σε αγρόκτημα κι ερημιά σε κατσάβραχο, απ' το σκονισμένο Renault τους στις ράγες του παμπάλαιου "Patagonia Express" κι από κει σ' ένα αβέβαιο αεροπλανάκι, οι δύο άντρες ξαναγνωρίζουν τον τόπο που εγκατέλειψαν στα νιάτα τους κυνηγημένοι από αμείλικτες δικτατορίες, ξαναμετρούν εαυτούς και αλλήλους, συνομιλούν, θυμούνται, γράφουν και απαθανατίζουν έναν κόσμο που αγωνίζεται να επιβιώσει.

"Ο άνδρας, με ραγισμένη φωνή, έλεγε πως όλα είχαν σαπίσει, πως δεν υπήρχε μέλλον, ενώ η γυναίκα, μετά από μακρά σιωπή, ρώτησε αν ο τόπος στον οποίο μάλλον θα πήγαιναν, θα ήταν καλύτερος. Ο άνδρας ύψωσε το ποτήρι [...] πριν απαντήσει πως το ίδιο έκανε, αφού κι οι ελπίδες του είχαν σαπίσει".

...καθώς, στα μέσα της δεκαετίας του '90, η κυβέρνηση της Αργεντινής διαπραγματεύεται την Παταγονία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος. Δέκα και πλέον χρόνια μετά, η Παταγονία, πολύπαθη συνιστώσα δύο κόσμων, της Αργεντινής και της Χιλής, βρίσκεται πλέον παραδομένη στη σκληρή μοίρα των ανεξόφλητων δανείων...

Το βιβλίο του Νοεμβρίου

 

Η Λουίζα Λασκαράτου επιστρέφει από την Οξφόρδη ύστερα από τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα της, αθηναίου δικηγόρου. Την περιμένει το τελευταίο του μήνυμα: η άγνωστη σ' εκείνη φωτογραφία του πίνακα ενός διάσημου σκοτσέζου ζωγράφου του 19ου αιώνα, που κλάπηκε από την οικογένειά της στα χρόνια της Κατοχής. Σύντομα η Λουίζα θα ανακαλύψει πως η ιστορία του πίνακα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανεξήγητη εκτέλεση της νεαρής ζωγράφου Λουίζ Χατζηλουκά, μητέρας του πατέρα της, το 1944. Η αλήθεια όμως, όπως και η τύχη του πίνακα, αγνοούνται....

Μέσα από την αναζήτηση ενός χαμένου πίνακα, το μυθιστόρημα εξερευνά τους εύθραυστους δεσμούς που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν, τη σχέση της απώλειας με τη μνήμη, αλλά και την απόσταση ανάμεσα σε αυτό που συνέβη και αυτό που μεταφέρεται, την αλήθεια και τις αφηγήσεις της.


Επόμενη συνάντηση:
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου στις 17.30’ στον α’ όροφο της βιβλιοθήκης.
Πληροφορίες: Μαρία Σκολαρίκου τηλ. 2105726756, 6974638626